- “Het is lekker weer in Nederland, ongeveer 5 graden”. Wat? Dat noem je lekker weer? De piloot van het KLM-vliegtuig die ons terug naar het koude landje heeft gebracht, weet duidelijk niet wat onder ‘lekker’ weer wordt verstaan. Zon, zee, strand, bruin worden, eh hallo? Helaas, het werd ons niet gegund. Tijdens de sneeuwbuien zat ik nog lekker in het warme Zuid-Afrika, maar wat was het koud toen ik eenmaal met mijn koffer en een (nieuwe) handbagagekoffer, buiten stond. Boehoe, ik wil terug! Maar dat ging helaas niet door. We moeten weer hard werken, dat deden we in Kaapstad natuurlijk ook , en dan is het blok alweer bijna afgelopen. Het is nu 2,5 week geleden…

- “Haaaalooo”, joelt mijn oma hoog en langgerekt, op de manier hoe alleen zij dat kan. Ik krijg drie dikke zoenen, gevolgd door een enthousiast: “Meisje, wat zie je er goed uit.” Nu zegt ze dat altijd, maar deze keer ben ik het met haar eens. Ik heb een gezond Zuid Afrika- kleurtje op mijn gezicht en armen en voel me prima. Sinds een paar dagen ben in terug uit Kaapstad. “Hoe was het?”, vraagt mijn oma. “Ontzettend leuk!”, antwoord ik “Ik heb zoveel gezien en meegemaakt, het is zo mooi daar.” Daar stokt mijn antwoord. Oma kijkt me verwachtend aan, toch weet ik echt niet meer wat ik nog moet zeggen. Ik zit vol met verhalen en ervarin…

- Als klok heb ik mijn telefoon niet nodig. De tijd is hier niet belangrijk. Alleen de eerste dag mis ik mijn horloge, daarna ga ik over op de zon als natuurlijke klok. Geef mij een zonnewijzer en ik lees de tijd voor je af. Is het je wel eens opgevallen dat in Nederland bijna in elk vertrek de analoge of digitale tijd aanwezig is? In Kaapstad zie ik de tijd vooral op overheidsgebouwen en kerken, op de computer in het internetcafé en om de polsen van welgestelde Zuid-Afrikanen. Voor mij voelt het heel goed niet de hele dag op tijd te hoeven leven. Natuurlijk hebben we afspraken, maar ook daar kijken ze niet op als we te vroeg of iets te laat zijn. Na een dag is de Hollandse stress uit…

- Wauw, wat een uitgaansleven hier! Stappen in Cape Town, South Africa. Indrinken met margaritha's voor nog geen twee euro, taxi's die geen drol kosten kosten en voor een paar euro kun je je de hele avond vermaken in een nachtclub. Kortom, een lekker goedkoop stapavondje dus. Mijn gevoel werd echter overschaduwd door de andere kant van Zuid-Afrika, de arme kant. En niet alleen tijdens het uitgaan, de gehele reis heb ik al een dubbel gevoel. Brengen we de ene dag een bezoek aan de townships, genieten we de andere dag van een overdadige lunch met als afsluiter een chocoladefondue. Hoe hypocriet. Maar misschien is dit voor ons, nuchtere Nederlanders wel goed. Soms heb ik momenten da…

- Door Maaike Roelofs Na een gemiste oproep was ik even bang dat het niet door zou gaan, maar uiteindelijk werden we dan toch opgehaald. Een dag meelopen bij Mdzananda, een kliniek voor huisdieren in Kayalitsha. De grootste township in Kaapstad. In dit gebied, van ongeveer 25 kilometer, wonen ruim 1 miljoen mensen. Vol goede moed komen we bij de kliniek aan, maar niet voordat we bij de poort een jongetje tegenkomen met een bloedende puppy in zijn armen. Het hondje is gebeten door een andere hond. Christina, de vrouw die ons meeneemt, zegt dat hij de puppy mee moet nemen naar dokter Darren. De dierenarts die de dieren uit deze township behandelt. We zijn geschrokken met z'n allen…

- Voordat ik naar Kaapstad ging werd ik overal voor gewaarschurd. Dat je op moest passen als je ging pinnen, niet te veel geld meenemen, niet alleen over straat lopen, niet in het donker lopen, geen taxi van de straat plukken, pas op voor 'verkeerde' delen van de stad en altijd op je hoede zijn voor overvallers. De eerste dagen liep ik inderdaad als een schijtluis om me heen te kijken en met me hand op me tas. Maar naar een paar dagen viel het allemaal reuze mee. Niemand van ons is iets overkomen tot nu toe dan. Maar nu ben ik echt een schijter. Al drie dagen en word er gek van om heel tijd heen en weer te lopen naar onze ow zo 'schone' toilet, maar niet heus. Bedankt…

- En dan opeens zit je in het donker. Stroomuitval trof ook ons hotel vandaag. Het is niet eens echt bijzonder dat dit voorkomt, want in Zuid-Afrika kan de leverancier van stroom de grote vraag niet aan. In Nederland is het ondenkbaar dat dit meermalen gebeurt. En zo heb je dat wel vaker als je in het buitenland zit. 'Dat is in Nederland veel beter geregeld' of 'dat zou in Nederland nooit kunnen' hoor je dan. Ook het maken van afspraken, wat deze week veel voorkomt onder de studenten, is soms een hels karwei. Tenminste, bij mij ging het niet soepel. 'Hello' klinkt het aan de andere kant van de lijn en dan is het de bedoeling dat je maar gaat praten. In soms…

- Door Daphne Panman Afrikaanse meiden en jongens dansen, zingen en poseren uitbundig zodra ze onze filmcamera in het oog krijgen. We zijn op bezoek bij de Zola Secundary School, een nette en moderne school in de township Kaylisha. De school vormt een grote tegenstelling tot de erg arme buurt met veel slums. Hier wonen geen blanken. Wij withuiden trekken dus behoorlijk wat aandacht, maar onze camera slaat alles. Zelfs als hij naar de grond gericht is en toch echt op standby staat, kunnen de scholieren het niet nalaten om hun cameraposes op te zetten. Terwijl de leerlingen ons aangapen, staren wij terug. Naar hen, hun schooluniformpjes en de grote hekken rond en in de school. Elk lokaal waar…

- De Tafelberg torent als een waakhond boven Kaapstad uit. Niet te missen, deze geweldige berg. Als journalist word je vaak geacht over problemen te schrijven. Nou, de Tafelberg is zo'n probleem. Voor ons althans. Want wij, jonge journalistieke honden vol energie, hadden vanmorgen het prachtige plan opgevat deze berg te gaan klimmen. Want ach, wat is nou drie uur wandelen? En onderwijl genieten van het prachtige uitzicht, dat moet een peuleschil worden. Dachten we... Want wat viel het nog tegen. Het blijft een echte berg, ondanks dat het in een door mensenhanden gemaakte omgeving staat. En bergen kun je niet temmen. Zelfs wij mensen niet. Maar wel overwinnen! Want dat is wat wij vand…

- Door: Sharon Molema Ik weet eigenlijk niet zo goed waar ik moet beginnen. De indrukken hier zijn enorm. Moet ik vertellen over mijn activiteiten tot nu toe, of de grote verschillen in het land? Verschillen tussen rijk en arm. Verschil in cultuur. Verschil in huizen. Ja, dat viel me gelijk op. Natuurlijk hoor je verschillende verhalen in Nederland, maar als je het dan met eigen ogen ziet, schrik je. Wat zijn wij ontzettend bevoorrecht om overseas, zoals het hier wordt genoemd, te wonen. Je voelt je ergens ook nog schuldig als je al die arme zwarte mensen aan de kant van de weg ziet staan, wachtend op werk. Je ziet ze denken: " Wat zal ik dit keer moeten doen? Krijg ik uberhaupt een…

- “Hi Roos hope u are fine. I'm sorry for not being honest yesterday by not calling u. Had a problem with airtime. Otherwise how are u doing today. I'm still on my way to Kzn as from yesterday with a bus. I'm missing u and u drive me crazy. U are so kind and beautiful that is why i said u are my QUEEN. Keep well I LOVE U. Thami – community radio” Mijn mond viel open toen ik afgelopen vrijdagavond deze sms binnen kreeg. De avond ervoor had ik Thami ontmoet. Heb even met hem staan praten en vrij direct kwam het onderwerp liefde en seks ter sprake. Dat lijkt de boventoon te voeren hier in mijn gesprekken met Afrikaanse mannen. Met Thami ging het vooral o…

- Zondag rustdag, dat gold in ieder geval voor ons vandaag. Ik heb eindelijk weer uitgeslapen. Na een heerlijk ontbijtje, zijn we met de taxi naar False Bay gegaan. Ik verbaas me nog steeds over de prachtige natuur die het land te bieden heeft en toen ik op mijn handdoekje lag keek ik dan ook weer m'n ogen uit. De baai is helemaal omringt met bergen en de zee was wit van de golven. Toch werd ik vandaag weer herinnerd aan het feit dat het hier niet alleen om de schoonheid van het land gaat en dat niet iedereen de luxe heeft hier van te kunnen genieten. Een aantal meisjes uit de groep had ijsjes gekocht maar ze vonden ze niet zo lekker, dus hadden ze deze in de prullenbak gegooid. Al…

- De zwarte jongen in de supermarkt grijnst gemeen waardoor ik zijn gouden tanden goed kan zien. Ik heb hem net honderd Rand gegeven maar hij geeft me maar wisselgeld voor vijftig. Boos en verontwaardigd zeg ik dat ik de rest van m`n wisselgeld wil. Nog steeds gemeen lachend zegt hij dat ik hem vijftig Rand heb gegeven. Ik dring aan en uiteindelijk geeft hij, teleurgesteld, mijn wisselgeld. Al lopend van de supermarkt naar het hotel vertel ik het verhaal aan m`n reisgenoot. Bijna opgelicht door de jongen achter de kassa. Mijn colleges over veiligheid flitsen in mijn hoofd voorbij, “Let op je geld in Afrika”. “Ga nooit alleen over straat”. “Laat niet zien dat je…

- In tijden heb ik mij niet zo schuldig gevoeld als twee dagen geleden. Dit gevoel van schuld overviel mij vlak voordat we met een groep journalistiekstudenten de townships van Kaapstad gingen bezoeken. Het idee dat wij opzoek gingen naar de ellende van anderen maakte me ziek. Ik schaamde me als ik een foto wilde maken. Eigenlijk wilde ik hier helemaal niet zijn. Ik wilde de trip liever niet meer maken. De ellende die we tijdens de trip tegen zijn gekomen is onvoorstelbaar. Mensen die in huisjes moeten leven waar je bijna door de golfplatenmuren heen kan kijken. Of een wijk waar negen waterkranen gedeeld worden door 3000 gezinnen. Het is niet zo dat een paar mensen zo moeten leven. Tach…

- We zijn nu vijf dagen in Kaapstad. De wallen reiken inmiddels tot mijn knieën en de vele indrukken die ik heb gekregen van dit bijzondere land, zijn bijna niet op te slaan. Ongelooflijk hoe je je in 1 stad zo verschillend kan voelen. De eerste dag liep ik het liefst met zes personen om mij heen. Bij de minste of geringste aanraking onderzocht ik driftig mijn tas: portemonnee? Check! Camera? Check!...Ik kon niet voorzichtig genoeg zijn. Iedereen op straat was in mijn ogen een potentiële crimineel. Natuurlijk is het waar dat er in Kaapstad criminaliteit voorkomt. Daar waren we al meer dan genoeg voor gewaarschuwd. Vooral de overvallen bij de pinautomaten staan hier bekend. Hoewel wij altijd…

- KAAPSTAD - Op 10.000 kilometer van huis vier ik vandaag mijn verjaardag. Om precies te zijn werd ik vanmorgen om 9.40 uur 21 jaar. Een hele gekke happening als je niet bij je familie kunt zijn op zo'n dag. Toch heb ik een van de bijzonderste verjaardagen van mijn leven gehad. En het duurt nog voort. Ik heb nog een avond lekker eten, lachen en cadeautjes krijgen in het verschiet. En morgen gaan we lekker stappen in ' our Cape Town'. Ik tel dit als de derde dag van mijn feest. Het begon gisteren al goed met een echte Zuid-Afrikaanse 'braai' (een barbecue, maar dan anders). Samen met de hele groep hebben we buiten gezeten tot het 23.30 uur was. Toen gingen mijn oge…

- Zaterdag. We zitten hier pas een week, maar door alle ervaringen en indrukken lijkt het al veel langer. Vandaag stond een tocht naar Robbeneiland op het programma. Helaas kon het vanwege de harde wind niet doorgaan. Jazeker, harde wind. Dat hadden we natuurlijk niet besteld in Zuid Afrika! Waarschijnlijk gaan we de excursie nu volgende week doen. Want, zoals onze reisleider Simon zei: een kans om Robbeneiland te zien, krijg je misschien maar een keer in je leven. Omdat we nu extra tijd hadden, zijn we naar het District Six Museum geweest. Een grote omschakeling van het decadente Waterfront, naar deze redelijk onveilige wijk. Hier moest je extra allert zijn op je spullen. Het museum zelf wa…

- Zuid-Afrika is in veel opzichten een totaal ander land dan Nederland. Naast de logische dingen als het weer, de natuur en de taal vallen mij veel meer dingen op. En vooral in het verkeer. Al na een paar minuten op Afrikaanse bodem viel ik van de ene in de andere verbazing. De snelweg is hier namelijk duidelijk niet de snelweg zoals wij die in Nederland kennen. Een autoweg is slechts bestemd voor gemotoriseerde voertuigen, zou je zeggen, maar daar denken ze in Zuid-Afrika kennelijk heel anders over. Op de vluchtstroken lopen mensen met van alles en nog wat te sjouwen, fietsen (!!) mensen tegen het verkeer in en steken op de meest onmogelijke momenten kinderen en honden de snelweg over. D…