Als zijnde jonge man ben ik opgegroeid in het kappersvak, toch heb ik deze beroepskeuze niet gelijk gemaakt.
Scholing gehad op het MBO om mijn leven verder in te gaan als agrariër i.p.v. kapper dat leek mij wel wat.
Gezien de problematiek in de landbouw in deze jaren hierin afgehaakt en verder gestudeerd aan de ATS, in de horeca dat leek mij ook wel wat en dan als kok met als doel een eigen restaurant.
Maar ook hiervan afgeweken, koken was leuk als hobby bleek zo bij mij en daar hielt het mee op.
Zo uiteindelijk toch het kappers vak ingerold, want uiteindelijk je moet toch iets in het leven om de kost te verdienen.
Na het opzetten van een kappersbedrijf en gefunctioneerd te hebben als onderwijzer op het Stedelijk Lyceum te Enschede ben ik uiteindelijk gestopt met dit beroep.
Het kappers vak zat in het bloed, maar was er niet gelukkig mee.
Hierop ben ik vertrokken naar Frankrijk, op zoek naar een nieuwe uitdaging.
Al zeer snel had ik werk gevonden op een camping, gezien ik de kennis had van alles een beetje.
Binnen één jaar had ik mij opgewerkt van een gewone arbeider tot rechterhand van de eigenaar.
De werkzamen die ik hier had waren variabele, elke dag wat anders en er moest vlug geschakeld kunnen worden naar wat anders betreft de werkzaamheden.
De verdiensten waren goed alleen...er was maar werk voor 6 maanden.
In de andere 6 maanden vermaakte ik mij met her en der klusjes die Nederlanders aanboden in Frankrijk die de Franse taal niet machtig waren.
Zo heb ik in deze jaren behoorlijk veel gereisd en uiteindelijk ben ik terecht gekomen in Senegal.
Hier woon ik nog steeds, en ben na het adopteren van een kind in Senegal nog meer gaan inzetten voor andere kinderen maar dan straatkinderen genoemd Talibe.
Als u nu zult vragen wat is mijn beroep...kapper, agrariër, klusjesman, onderhoudsman, kok...ondernemer, ja van alles een beetje!
Toch mijn hoofdtaak, mijn beroep is nu Sociaal Hulpbehoevend Kindverzorger.
R. Hemmelder