-  18 mei 2007, door Tobias Reijngoud in Nambië. Het museum in het centrum van Tsumeb toont een portret van Fürst Otto von Bismarck, de vlag van de Kaizerliche Post en de kanonnen die de Deutsche Schutztruppe in de Eerste Wereldoorlog gebruikten tegen de oprukkende Zuid-Afrikaanse troepen. Als je hier even niet oplet denk je dat Namibië nog steeds stevig in Duitse handen is. Terwijl ik langs de vitrines loop, luister ik naar het gesprek tussen een wat hippieachtige jongeman van Australische komaf en de receptioniste van het museum, een vrouw van rond de zeventig met haar haar in een knotje. 'Er is veel veranderd sinds de tijd dat Namibië nog Süd-West Afrika heette", meent de hippie. 'Ja…

10 april 2007, door Tobias Reijngoud. Hans van der Windt werkt ruim vier jaar als ontwikkelingswerker in Namibië, eerst via de Nederlandse ontwikkelingsorganisatie VSO en sinds een jaar als manager van het project Penduka. Dit project ondersteunt tientallen vrouwen bij het maken van Afrikaanse toeristenproducten, variërend van tafellakens, gordijnen en bedovertrekken tot kralen en kettingen. De producten van Penduka worden onder meer verkocht in Nederlandse wereldwinkels. Het project is een commercieel succes. Dat klinkt mooi, maar daarmee is het ook blijvend afhankelijk van managers als Van der Windt. - Onmisbaar'Penduka bestaat ruim vijftien jaar en is lang geleid door de Nederlandse initi…

30 maart 2007, door Tobias Reijngoud in Namibië. Bruce Lee is 32, komt uit Taiwan en woont sinds 1987 in Windhoek. Hij is manager van een van de grootste vastgoed handelaren van de Namibische hoofdstad: Yang Tze, het bedrijf van zijn familie. 'Wij waren de tweede Chinese familie in Namibië. Inmiddels wordt het land overspoelt met Chinezen. Door die toevloed is de houding van Nambiërs ten opzichte van Chinezen duidelijk minder vriendelijk geworden." - 'Als ik in Windhoek op straat loop hoor ik voorbijgangers vaak fluisteren: hé ching chong! Dat is een scheldwoord in het Chinees. Een paar jaar geleden zei men dat nog niet, maar ik denk dat veel Namibiërs zich inmiddels bedreigd voelen door de …

- 20 maart 2007, door Tobias Reijngoud. Annicka Dellermark woont nu een jaar in Namibië. Ze komt oorspronkelijk uit Zweden en is getrouwd met een zwarte Zimbabwaan die de deplorabele situatie in zijn land is ontvlucht. Samen beheren ze Aabadi bush camp in de lege woestijn tussen Windhoek en de Namibische kust. Het beheer van het enorme Aabadi-terrein vraagt veel mankracht en daarom heeft Annicka een aantal mensen in dienst: een paar tuinmannen, twee vrouwen die in de keuken werken en een klusjesman voor van alles en nog wat. 'Maar het is ontzettend moeilijk om goede, betrouwbare mensen te vinden onder de locale bevolking", vertelt Annicka. Flinke lading drank'De meeste mensen komen niet meer…

15 maart 2007, door Tobias Reijngoud. Het is maandagochtend tien over negen. De wachtkamer van de kliniek in de arme, zwarte wijk van Windhoek, de hoofdstad van Namibië, is op dit vroege uur al stampvol. Ik schat het aantal wachtenden op tenminste honderd. Vrouwen, mannen en kinderen zijn samengeperst op de ongemakkelijke houten bankjes waarmee de wachtruimte is ingericht. Aan de muur hangt een A4-tje waarop in slordige letters geschreven staat dat het verboden is om geweren, messen, drugs en alcohol mee naar binnen te nemen. Het is ondragelijk heet, daar kan die ene scheefgezakte ventilator aan het plafond niets aan veranderen. Als je al niet ziek bent, dan word je het hier vanzelf. - 'Je m…

 15 maart 2007, door Tobias Reijngoud. Chinese en Taiwanese winkels en restaurants zijn niet meer weg te denken uit het straatbeeld van Windhoek. In de Namibische media woedt een felle discussie over de vraag hoeveel Chinezen het land inmiddels telt. Cijfers buitelen over elkaar heen. Maar wie gaan er eigenlijk schuil achter die getallen? Hieronder het verhaal van Tommy Cheng, geboren in Taiwan maar inmiddels al twintig jaar geleden naar Windhoek gekomen. 'Vroeger waren de mensen in vriendelijker tegen ons dan nu." - Ik spreek Tommy in het chique Chinese restaurant in Klein-Windhoek dat hij samen met zijn vrouw bestiert. Twintig jaar geleden begon zijn vader dit restaurant, maar inmidde…

- Tobias Reijngoud is freelance journalist. Hij schrijft onder andere over ontwikkelingssamenwerking, Afrika, China, milieuvraagstukken, waterbeheer en de bouwwereld. Zijn artikelen worden gepubliceerd door NRC Handelsblad, Building Innovation, RedactiePartners, GeoNieuws en uitgeverij Verre Reizen. Tobias doceert journalistiek- en wetenschappelijkschrijven aan de Hogeschool Utrecht.Klik hier voor de website van Tobias Reijngoud.