- Brief aan mn vader, 18 april 2009 Lieve Mans, We zijn net terug in Maputo en genieten nog na van 5 dagen Kaapstad en omgeving. In een gebied, nauwelijks zo groot als een provincie in Nederland heb je een wereldstad, stranden, de 1.000 meter hoge Tafelberg, de Cape-point en niet te vergeten, de groene wijnstreek van Zuid Afrika met Stellenbosch, Franschhoek en Paarl. Ooit streek de VOC er in de 17e eeuw neer en zette er een grote groentetuin voor hun matrozen op. Eeuwen later werden de Nederlanders er door de Engelsen uitgegooid. Ze vluchtten naar het binnenland en ontdekten daar veel goud en diamanten rond Johannesburg. Zuid Afrika is tegenwoordig een land van grote contrast…

- Lieve Mans, Ik heb helaas nog niet de kans gehad om met Laurinda eens rustig te praten over de aantrekkelijkheid van de fiets. Maandag kwam het er niet van en dinsdag, toen ik even ging lunchen was ze net door haar zus gebeld. Ze vertelde, dat haar zwager plotseling was overleden. Eerst wilde de schat de afwas nog gaan doen, maar daar heb ik maar even een stokje voor gestoken. Ik heb haar onmiddellijk naar huis gestuurd en reisgeld meegegeven. Haar zwager werkte in de mijnen in Zuid-Afrika en was een maand geleden al ziek, misselijk en verzwakt teruggekomen. Je mag drie keer raden aan welke ziekte hij overleed, maar je kunt er eigenlijk wel gif op innemen dat het AIDS was en hij da…

- Lieve Mans, Ik vertelde je het al per telefoon. Het was opstand en chaos de afgelopen week in Maputo. Aanleiding was een poging van de eigenaars van de lijntaxi´s (de chapas) om hun prijzen te verhogen. Als argument voerde deze goed georganiseerd groep aan, dat de brandstofprijs in het afgelopen jaar dusdanig was gestegen dat een verhoging van het tarief van 50% gerechtvaardigd was. Het is hun nog niet gelukt dit door te drukken. Op zich is er in tijden van oliecrisis enig begrip voor, maar het was niet alleen de verhoging van de prijs van het openbaar vervoer, maar ook de stijging van de prijs van een aantal andere basis producten, die op dinsdag 5 februari de vlam in de pan…

- Ik werk sinds ruim twee weken nu als technisch adviseur van het Directoraat Menskracht Ontwikkeling op het Ministerie van Gezondheid in Maputo. Ik heb nog even een tijdelijk kantoor en hoop binnenkort mijn definitieve plaats te betrekken. Het leuke van deze nieuwe uitdaging is dat ik heel veel oude bekenden op het Ministerie tegenkom. Voortdurend krijg ik de vraag gesteld wat ik daar nu weer doe. Ik heb in de loop der jaren al zoveel verschillende petten op gehad; in de negentiger jaren als Projectleider voor de Denen, later als adviseur voor de Ieren, daarna weer als consultant van het KIT, als vertegenwoordiger van Oxfam, tot voor kort geleden voor de Deense Ambassade en nu weer als…

- Ik heb met Laurinda, onze hulp, gesproken. Ik probeerde haar zo ver te krijgen dat ze per fiets (die ik haar geheel gratis ter beschikking zou stellen) naar haar werk zou komen. Dat is dus niet gelukt. Ze begon eerst een beetje zenuwachtig te lachen en bekende, dat ze nog nooit op een fiets had gezeten. Ook vond ze het heel gevaarlijk en was bang om door dezelfde taxi's, waarmee ze nu naar hier komt, plat gereden te worden. Punt twee op de agenda was om Laurinda er van te overtuigen dat ze haar zus moest overhalen om zich op HIV/AIDS te laten testen, maar de veronderstelling, dat haar zwager aan AIDS zou zijn gestorven maakte dat ze me geen enkele verdere kans gaf om het onderwer…

- Dit weekend lukte het ons om zes weken na ons laatste bezoek weer in XaiXai te zijn. We hadden enige twijfel over eventuele onrust, die zich in dit normaliter volstrekt saaie dorp, zou voltrekken vanwege de massale binnenkomst van blanke ZuidAfrikanen op zomervakantie. Gelukkig staat ons huis aan de stille kant en wordt de rust hooguit eens per dag verstoord door een dronken roodverbrande Transvaalse bouwvakker, op zoek naar onbegaanbare paden in ongerepte duinen met zijn uiterst vervuilende en lawaaierige quad. Een quad kan beschreven worden als een stuk rokende herrie, een motor op vier wielen, een boy-toy voor imbecielen, dat enorme schade aanbrengt aan de ongerepte natuur alom ons. …

- Met bakken kwam het, de afgelopen dagen, de hemel uit. Er kwam geen eind aan. Dagen aaneen regende het, de natte tijd is hier nu echt begonnen. Vrijdag hadden we een ware wolkbreuk. We reden in de stad in een enorme verkeerschaos. Auto´s kwamen midden op de weg tot stilstand, omdat ze in een gat terecht waren gekomen. Normaliter hadden ze deze zorgvuldig ontweken, waren ze er omheen gereden, maar het regenwater maakte ze onzichtbaar. Mede automobilisten probeerden om deze blokkades heen te komen door tegen het verkeer in te gaan rijden tot tenslotte alles vastliep. Zelf besloten we alsof we in een sneeuwstorm waren beland om maar naar huis terug te keren. Natuurlijk kon d…

- Lieve Mans, Zoals ik je de vorige week al schreef hadden we pasgeleden een Deense TV ploeg op bezoek. Ze kwamen naar Mozambique om een aantal documentaires te maken over het werk van Deense organisaties. Deze zullen vertoond worden ter voorbereiding van een groot TV gala, bedoeld om fondsen te werven voor de Deense NGO´s. Wat wij als Deense ambassade vooral wilden laten zien was het belang om de Mozambikaanse overheid financieel te ondersteunen in hun poging om een basis gezondheidszorg aan de bevolking te bieden. Dat is echter wel iets minder makkelijk in beeld te brengen, dan al die ondervoede huilende weeskindjes, die door NGO´s geknuffeld worden. Uiteindelijk kwamen…

- Het etentje met de Belgen gisteravond (Vlamingen in dit geval) was erg gezellig. Onder het genot van een heerlijk maal en vele glazen goede wijn hebben we tot diep in de nacht van gedachten kunnen wisselen over de Belgische kabinetscrisis en de toekomst van België. De kabinetscrisis duurt inmiddels al meer dan 160 dagen. De belangrijkste reden is een fundamenteel gebrek aan wil tot samenwerking. De politieke partijen in België zijn geen nationale partijen meer. Je hebt bijvoorbeeld niet een partij van Sociaal Democraten met een Vlaamse en een Waalse vertegenwoordiging, nee je hebt mogelijk alleen nog maar Vlaamse en Waalse poltieke partijen. België is een federale staat geworden met een…

- Zoals al aangekondigd, nu eens geen brief over corruptie. We moeten het maar weer eens over normale dingen hebben. In dit geval over Belgen in Africa. In Mozambique kom je zo ook tegen. Niet dat ze met z´n velen zijn, maar ze zitten hier wel degelijk. Ooit zaten ze met z´n allen in de Congo en Ruanda en Burundi. Kolonieën die koning Leopold II ooit tot zijn persoonlijk bezit had gemaakt. Wikipedia beschrijft de periode van 23 jaar schrikbewind van Leopold II, als een die gekenmerkt werd door volkerenmoord, slavernij, ontvoeringen, martelingen, verkrachtingen, onthoofdingen en het afhakken van handen. Belgie als natie floreerde en veel van de schoonheid van België, met name…

- Lieve Mans, Je feest is geweest, iedereen is weer weg en we gaan weer over tot de orde van de dag. In mijn mini serie over ditzelfde onderwerp vandaag de voorlopig laatste aflevering over corruptie. Het komt me m´n neus uit! Hoe heeft het hier zo ver kunnen komen? In de eerste tien jaar van haar onafhankelijkheid was Mozambique een toonbeeld van integriteit. Vijfentwintig jaar later is de schaal en vorm van corruptie reden voor alarm. Het virus van corruptie heeft zich in alle lagen van de maatschappij genesteld. Dagelijks ondervinden allen hier de hinder van de politie, die in plaats van boeven te vangen alleen actief wordt als ze Jan met de Pet geld kan aftroggelen. Leerl…

- Brief aan m’n vader, 20 october 2007 Lieve Mans, Utrecht heeft een nieuwe burgemeester. Hij zou gekozen moeten zijn via een referendum, maar dit werd ongeldig verklaard vanwege een te lage opkomst. Lage opkomsten, politieke onverschilligheid, iets dergelijks dreigt hier in Mozambique ook te gebeuren bij de eerste verkiezingen voor de provinciale staten in de geschiedenis van dit land. Tot nu toe kennen we hier alleen maar verkiezingen voor de centrale regering en die van de Stadsraden, maar dat gaat veranderen. In januari 2008 krijgen we voor het eerst verkiezingen op provinciaal niveau. Een dit jaar aangenomen wet gebiedt dat de provinciale overheid in de toekomst verantw…

- Brief aan m’n vader, 7 October 2007 ________________________________________________ Lieve Mans, Tja het was wel even snikken deze week, omdat Aaf de afgelopen week 85 zou zijn geworden, maar helaas is ze niet meer onder ons. Je zult haar elke dag eindeloos missen. Je had toch graag de laatste fase in je leven samen doorgebracht? Helaas liep dat anders. Terug naar de dagelijkse realiteit hier - mijn leven in Maputo - Ik maakte inmiddels meer dan 25 jaar geleden kennis met dit land en heb er meer dan 40% van mijn leven permanent doorgebracht. Bij aankomst in 1981 bruiste de jonge nieuwe staat van leven. Bevrijd van de Portugezen, maar armlastig gingen ze contacten aan met…

- Lieve Mans, We zijn net terug van een weekendje Kaapstad. We zijn er in het verleden regelmatig geweest, maar nog niet sinds we voor de derde keer zijn neergestreken in Maputo. Een paradijs op aarde. We waren op de plek waar Jan van Riebeeck in 1652 ooit zijn tuinen voor de VOC stichtte. Zoals iedereen weet gebeurde dat om de Nederlandse zeevaarders, op weg naar het toenmalige Nederlands Indië, de mogelijkheid te bieden om verse groenten aan boord te nemen, ter voorkoming van scheurbuik. Minder bekend in Nederland is dat Vasco da Gama in 1597 al als eerste Europeaan voet aan wal had gezet op het Kaapse schiereiland. Van hieruit zette hij zijn tocht voort langs de oostkust van Afri…

-  Bert Schreuder stuurt vanuit Mozambique iedere week een brief naar zijn 86 jarige vader in Nederland. Wij mogen meelezen.  12 mei 2007, door Bert Schreuder in Mozambique.Lieve Mans, Net als in Nederland was het hier vandaag ook gewoon moederdag. Mieke werd blij verrast met een SMSje van je kleindochter, die haar de allerliefste moeder van de hele wereld noemde. Mieke"s dag kon dus niet meer stuk. In Maputo merkte je er verder weinig van. Pogingen van de middenstand om toch deze bijzondere dag niet zomaar aan je voorbij te laten gaan staan in geen vergelijk met de opdringerigheid van de commercie in Nederland.Moederdag is zeker voorbijgegaan aan de vele zwervers die Maputo kent.…

-  3 mei 2007, door Bert Schreuder in Maputo. Lieve Mans,  Na terugkomst van onze vaste zondagochtend met de teckels op het strand, zag ik dat je gebeld had. Kun je je restaurant Costa do Sol nog herinneren? Ook wij hebben hier ooit samen met jou en Aaf op het wad gewandeld. Om daar te komen rijdt je eerst een kilometer of zeven langs de kustweg. Vijftien jaar geleden was deze in goede staat en had je aan de zeekant op de meeste stukken nog een brede strook bomen. Helaas zie je deze strook steeds steeds smaller worden als gevolg van een aantal harde stormen, die hele stukken hebben weggespoeld. Dit kon ook gebeuren omdat het aantal bomen, in rap tempo verminderd. Geen boom is…

-  22 april 2007, door Bert Schreuder in Maputo, Mozambique Lieve Mans, Zo maar weer om zo"n weekje. Ik was deze week in Maputo en blij dat we even konden bijpraten. Goed te horen dat het weer wat beter met je gaat. In een vorige brief heb ik je ooit al eens geschreven over het vervoer hier in de stad. In tegenstelling tot Nederland, wordt hier in de stad heel weinig gefietst. Als fietser ben je voor de wet dan nog wel officieel gedefinieerd als weggebruiker, maar daarmee houdt ook alles op. Vandaar dat vele fietsers het wel uit hun hoofd halen om de weg op te gaan. Het is namelijk levensgevaarlijk.Mozambique heeft officiele verkeersregels, maar de toepassing ervan wordt in de praktijk…

- Bert Schreuder stuurt vanuit Mozambique iedere week een brief naar zijn 86-jarige vader in Nederland. Wij mogen meelezen.15 april 2007, door Bert Schreuder.Lieve Mans,De afgelopen week bracht ik een bezoek aan twee provincies in het zuiden van Mozambique. Heerlijk om eens even afstand te nemen van al het kantoorwerk en met m"n nieuwe (chique zwarte) projectauto honderden kilometers over modderige zandpaden te scheuren. Weg van de grote stad Maputo, waar alles altijd schijnt te gebeuren. Dat klopt ook wel, maar is dat nog wel Afrika en wat gebeurt er in het binnenland? Zaak om dat even nader te gaan bekijken.Als je dan ver van de snelweg op het platteland komt, realizeer je je ineens, hoe h…

-  Bert Schreuder stuurt vanuit Mozambique iedere week een brief naar zijn 86-jarige vader in Nederland. Wij mogen meelezen.11 maart 2007, door Bert Schreuder.Lieve Mans, Hoogtepunt van de afgelopen week was een persoonlijke uitnodiging door de vrouw van de president, "a Primeira Dama da República de Mocambique, Senhora Doutora Maria da Luz Guebuza". Daar hadden we al jaren op zitten wachten, maar eindelijk werd er zo"n prachtige met goudgedrukte kaart bij ons thuis bezorgd. Een uitnodiging voor de opening van een expositie van beeldende kunsten in de Mediatheek van een Bank in het oude centrum van Maputo. Waarom deze keer wel van de partij en waar ging het allemaal om? Natuurlijk staat…

-  Bert Schreuder stuurt vanuit Mozambique iedere week een brief naar zijn 86-jarige vader in Nederland. Wij mogen meelezen.25 maart 2007, door Bert Schreuder. Lieve Mans, Ik zit in m"n tuin te zweten. Het was hier vandaag plots weer 36 graden. Op afstand hoor ik de muziek van een band die de stads-elite moet opvrolijken.Gisteravond zat ik binnen. Het was te gevaarlijk om in m"n tuin te zitten, vanwege het gevaar van inslag van raketten, granaten, fragmentatie-bommen en mijnen. Mogelijk heb je het in de krant in Nederland gelezen, maar er brak op donderdagmiddag een enorme explosie uit in het munitiedepot van het leger. Dat ligt op tien kilometer van ons huis in het stadscentrum va…

-  Bert Schreuder stuurt vanuit Mozambique iedere week een brief naar zijn 86 jarige vader in Nederland. Wij mogen meelezen. Ik ben van huis uit een heuse dokter die ooit levensreddende operaties uitvoerde, maar 25 jaar later wel een beetje ontspoord. Op zoek naar de oplossing hoe het verder met Afrika moet denk ik dat we door moeten gaan met sectorale benaderingen en budgetsteun aan regeringen. Tegelijkertijd moeten we capaciteit ontwikkelen waaraan regeringen verantwoording aan moeten afleggen tegenover de burgerbevolking. Ik probeer daar sinds anderhalf jaar enige gestalte aan te gevan als country representative voor Oxfam Australie in Mozambique.