- Afgelopen dagen lagen onze werkzaamheden wel heel ver uit elkaar. Terwijl Inge de geneugtes van het stedelijk leven tot zich nam, genoot ik van de bush. Ik was voor het eerst mee met de scouts. Er is op dit moment een fikse piek in de stroperij, en we moeten alle zeilen bijzetten om het niet uit de hand te laten lopen. Regelmatig komen we bijvoorbeeld gewonde of doodgeschoten beesten tegen, zoals afgelopen week deze Sitatunga. Patrouilleren is zoveel als eindeloos door de bush lopen, op zoek naar voetafdrukken etc, en veel rennen en sluipen als je een spoor oppikt, in slaapzak ergens in een bosje slapen, in hinderlaag voor passerende stropers, en alleen maïsmeel of rijst, en warm water…

- (28-5-2008) Na Inges bijdrage over haar activiteiten, kan ik natuurlijk niet achterblijven. Tja, wat doe ik nu eigenlijk? De dagen vliegen in ieder geval om, en we zijn behoorlijk druk, maar waarmee eigenlijk? M’n taak omvat coördinatie en uitvoering van onderzoek en monitoring. Ik hoop eind van dit jaar met een groot inventarisatieproject te beginnen, wat meteen de verdere basis voor monitoring moet vormen. Momenteel bezig met fondsenwerving en methodieken verder uitwerken. Coördinatie van onderzoek door anderen gaat op dit moment vooral via email, barst in juli los. De afgelopen maand was ik grofweg de helft van m’n dagen bezig met bezoekers gidsen. Dat zijn grotendeels t…

- (12-5-2008) Verschillende vrienden hebben ons gevraagd wat we nu eigenlijk doen. Goede vraag natuurlijk, ook voor onszelf is het goed alles eens op een rijtje te zetten. Dit is mijn (Inge) bijdrage. Ik ben elke dag een paar uur bezig met ondefinieerbare dingen, of noem je dat dagelijks management? Een collega komt melden dat hij ziek is en ik moet uitwissen wat er (nu echt) mis is en welke medicijnen ik kan geven met behulp van het boek Where there is no doctor; de chauffeur is weggeroepen en ik moet invallen voor een gamedrive; de timmerman wil toestemming een nieuwe lading hout en spijkers en de automonteur voor speciale schroefjes; gasten vliegen naar ons kamp in Bangweulu en ik mo…