81 subjects with 90 messages.
Afrika Weblog: Frank Janssens
De Wandelaar - deel 1 - Talking Tuareg
- De zandduinen langsheen de Niger nodigen niet allemaal uit tot kamperen. Velen zijn bezaaid met cramcram (cenchrus biflorus); een plant waarvan de zaden als volhardende klittenband aan je schoeisel, kleren en huid blijven plakken. De weerbarstige granen uit je vel trekken, brengt onvermijdelijk gejank en gejammer met zich mee. West-Afrikaanse nomaden als Peul en Toeareg mijden de met cramcram gecontamineerde zandvlaktes en kiezen fijn zand zonder struiken om hun bivak op te slaan. Zo ook de wandelaar. Hij is varend over de stroom onderweg naar Timboektoe. Hij heeft zijn tent opgerold en neemt afscheid van de spierwitte zandheuvel die hem een rustige nacht heeft gegund. De zon kristallis…De Wandelaar - voorwoord
- De wandelaar trekt langsheen de Falaise de Bandiagara. De zon brandt; ze geselt de wandelaar met haar verzengende kracht. Dogon boeren met katoenen vouwhoedjes op het hoofd betreden en verlaten het theater van de zinderende luchtspiegelingen dat de wandelaar ver voor zich ontwaart. Het gelach van de kinderen en het gebalk van de ezels lijken geluiden uit een surreële wereld waarin geen plaats is voor het achtergrondgeruis van de echte. De wandelaar loopt en loopt. Af en toe groet hij een gierstvijzelende vrouw of een oude man die om kolanoten vraagt. Als hij weer alleen verder loopt, glijdt de wandelaar in een meditatieve status waarin dagdromen spelen. Hij wil nooit stoppen met verder ga…Oekraïense en Russische animeermeisjes in Bamako
- In een land dat tot de armste ter wereld gerekend wordt – waar de helft van de bevolking het moet rooien met minder dan een dollar per dag – dat geen haven heeft en volledig ingesloten is door land – waar de islamitische geloofsovertuiging in het staatsmotto geadverteerd wordt – waar tijdens de droge tijd, de lucht geel ziet van het woestijnzand – waar door ontbossing de Sahara oprukt en de vruchtbare toplaag wegspoelt – waar niet genoeg drinkbaar water is – waar grensoverschrijdende struikroverij een plaag is en waar de meest bekende terrorismeorganisatie ter wereld trainingskampen heeft, verwacht je niet snel jonge – blonde – blanke &…Konso Museum doet de deuren open
- Op 14 december 2009 zal in het zuid Ethiopische plaatsje Karat-Konso het langverwachte Konso Museum ingehuldigd worden. Dit museum, dat in eerste instantie een thuis zal worden voor de honderden door de politie geconfisqueerde houten totems, die voor ze gestolen werden, de graven van helden en chefs sierden, is een samenwerkingsproject van de lokale administratie en de Franse ambassade in Addis Abeba. Het Konso volk uit zuid Ethiopië staat in de belangstelling tegenwoordig. Enkele jaren geleden kon het voor het eerst van wereldwijde erkenning proeven toen een miljoenen jaren oude paleo-antropologische site in hun leefgebied – waar wetenschappers onder andere fossiele overblijfsel…Een reclamefilmpje in de bush
- Onze truck houdt halt langs de kant van de weg. Het asfaltlint, dat we reeds enkele uurtjes volgen, daalt slingerend doorheen het granieten kopjeslandschap tussen het uitgestrekte Victoria meer en de al even eindeloze Serengeti. De zwartgrijze pek zindert in de hete middagzon; luchtspiegelingen verschuilen het einder. Ver beneden ons ontwaren we de groene papyrusmoerassen van de Mara rivier, de officieuze grens tussen Kenia en Tanzania. Geen seconde nadat de chauffeur zijn handrem optrekt cirkelen boerenvrouwen van het Sukuma volk omheen onze truck. Ze zeulen met loodzware zakken vol houtskool of bundels stookhout, bijeen gebonden met zelfvervaardigd sisaltouw. Ze ruiken handel. De terr…Het kippenhok
- Ik lig achteruitgezakt op de voorste passagierszetel van een overvol taximinibusje dat net vertrokken is. Af en toe kijk ik dromerig op van mijn boek en staar naar het voorbijflitsende landschap waarin ik dichtbij een bananenplantage ontwaar en veraf een uitgestrekt meer. Een zeearend overstemt met zijn geschreeuw het geronk van de motor. Het geluid van Afrika. Ik weet dat het meer, de groene velden en de asfaltweg een vijftigtal kilometer verder ophouden en plaats ruimen voor het verdorde sorghumlandschap van Konso. Maar toch wil ik er terug naartoe. De klus waaraan ik begonnen ben moet verder gezet worden en hopelijk ooit klaar komen. Ik sluit mijn ogen en droom van Ethiopische maaltijde…Jinka is Parijs
- Of hoe men kan snakken naar water en tomaten Jinka, de administratieve hoofdplaats van de South Omo Zone, wordt door tenminste één reisgids voor Ethiopië vergeleken met Parijs. De auteur, met een duidelijk gevoel voor romantiek en een hang naar westerse geneugten, zal deze opmerking waarschijnlijk genoteerd hebben nadat hij of zij na een paar dagen stofhappen in de nabij gelegen Omo Vallei, er zijn eerste douche in dagen mocht meemaken. Het is waar dat Jinka naast zijn benzinepompen, een reeks acceptabele hotels en een bank, er ook nog een zanderige airstrip op nahoudt. De laatste lijndienst vanuit Addis Abeba hield echter enkele jaren geleden op te bestaan. Toen een paar weken terug ee…Een verwend nest
- Ik lig achteruitgezakt op de voorste passagierszetel van een leeg taximinibusje dat pas vertrekt als het vol is. Af en toe kijk ik op van mijn boek en sla de acties van de slungelachtige jongelui gade die in een luidruchtig crescendo de bestemmingen van de stilstaande voertuigen aankondigen. Het is middag in Arba Minch en broeierig heet op het zanderige busstation. De hitte zorgt voor een zuchtende moedeloosheid bij de roepende tieners. Tussen het schreeuwen door pesten ze jongere wannabe opvolgers door hen in pijnlijke houdgrepen van de grond te heffen. Op het moment dat een collega een repeterende serie dorpsnamen opdreunt of een chauffeur zijn motor start, laten ze hun slachtoffertj…Hoofdpijn
- Een introductiebrief van het Departement dat bevoegd is voor Onderzoek naar het Cultureel Erfgoed, dat heb je nodig – raadde men mij net iets te laat aan. Ik stond op het punt zuidwaarts te vertrekken om mijn research naar het Konso volk aan te vangen en mijn lange arm binnen de overheidsinstanties van Addis Abeba laadde op zijn beurt zijn Landcruiser voor een scoutingtrip in de Ogaden. Geen probleem, vertrek maar, we sturen de brief wel na – luidde het in de bewuste hoofdstedelijke kringen: We faxen de nodige documenten naar het Hoofd van de Hoofdadministratie van de Konso woreda of naar de Hoofd van de Konso Ontwikkeling Dienst of anders naar het Vice Hoofd van de Hoofdadmini…Eindelijk regen
- Bahir Dar, het mediterraan aandoend stadje bij het Tana meer in Ethiopië, plakt. Het kleeft aan je schoenen, het kruipt tussen je groeven, het maakt vegen op je broek. Voetgangers dansen over de met basaltblokken opgehoogde wandelpaden langs het meer en door het platteland, bang zichzelf te bevlekken. Recepties in hotellobby’s zijn besmeurd met bruine smurrie, taxi’s wrijven met de wissers hun voorruit dicht en took-took’s schuiven geruisloos de geulen in. De regens zijn eindelijk gekomen, een hongersnood wellicht verijdelt! Het zag er inderdaad niet goed uit, enkele weken geleden. De zon beukte, het land kreunde, geen druppel viel er op de gebarsten aarde. Tot een t…Stoere beroepen
- De Cessna Caravan duikt uit de wolken en maakt een fly-by boven de hobbelige landingsstrip naast de machtige Rufiji rivier die door de onmetelijke wildernis van zuid Tanzania snijdt. De piloot wil zeker zijn van een vrije strip om zijn kist veilig neer te zetten. Tijdens het optrekken laat hij zijn vleugels wiegen; hij wil ons iets duidelijk maken. Ik loop uit de schaduw van een gigantische baobab, de zanderige landingsbaan op. Aan het eind zie ik een kudde olifanten, geleid door een struise matriarch, tergend langzaam de strook oversteken. Twee van mijn chauffeurs – ervaren rotten in het vak – springen in hun Landrovers en scheuren de baan op. Voorzichtig maar kordaat manen ze…Masai Hospitaal - vervolg
- Wasso is een stoffig kruispuntplaatsje ten noordoosten van het uitgestrekte Serengeti park in Tanzania. Het ligt in een zeer moeilijk bereikbare uithoek van Masailand. Halverwege de vorige eeuw moesten de Masai en Sonjo uit het gebied zich bij ernstige kwalen laten verzorgen in het ziekenhuis van Arusha, wat er enkele dagreizen te voet vandaan ligt. In het begin van de jaren zestig stichtte de Oostenrijkse arts Dr. Herbert Watschinger, op vraag van een lokale nonnenmissie, er een kliniekje dat zich vooral toespitste op tuberculose patiënten. Nadat het vertrouwen van de lokale bevolking gewonnen was en er meer sponsoring kwam van Oostenrijkse kerkgemeenschappen, breidde Dr. Watschinger het …Masai Hospitaal - inleiding
- De twee drinkebroers hadden er al een middagje bier opzitten toen ze overschakelden op de gemene sterke drank Konyagi. Hun rode shukas hingen er na een tijdje op halfzeven bij en hun pangas waarmee ze ’s ochtends hout hadden gehakt voor een omheining lagen achteloos in de hoek van het barretje. De twee Masai vrienden gingen wel eens vaker met elkaar bier drinken maar nooit eerder lieten ze zich verleiden tot het sterkere spul. Deze keer echter wel. Toen kwam de woordenwisseling. Niemand weet precies wat de aanleiding was maar één van hen greep naar zijn vlijmscherpe panga en sloeg ermee naar de ander. De platte kant kwam terecht op zijn arm en bloed welde op uit een kleine snede. Gen…Zanzibar Zweet
- De lange regens staan voor de deur in Zanzibar. Je merkt het aan de korte plaatselijke regenbuien, maar vooral aan de opbouw van de luchtvochtigheid. Het kwik piekt rond de veertig en het zweet zeikt de hele dag tussen je plooien en naden. Een strakke blauwe lucht kan in no time plaats maken voor een onheilspellende zwarte spookhemel die kraakt en flitst en dikke druppels laat vallen die blaasjes vormen op de plassen. Maar even later is deze tijdelijke verduistering verdwenen en trekt verzengend wit licht je ogen weer tot spleetjes. In de hotelkamers doen de airco en ventilator overuren. Kelners en toeristen puffen om het hardst. Ronkende ijskasten pruttelen tegen vanwege alweer een lading…Een agrarisch succesverhaal in Kenia
- De gewelddadige rellen na de Keniase presidentsverkiezingen van 27 december 2007 resulteerden onder meer in een catastrofale dip in het toerisme naar dit Oost-Afrikaanse land. Sinds die lelijke periode had er ik zelf nog wel enkele reizen gemaakt – denk maar aan die bizarre tocht over de Shifta Road van december jongstleden – maar tot een begeleiding van een trip per truck langsheen mijn door de jaren heen opgebouwde contacten was het sinds die zwarte decembermaand niet meer gekomen. Ik was dan ook erg benieuwd naar de stand van zaken bij mijn vrienden en hun families op onze klassieke Kenia route toen ik op 10 februari voor het eerst weer met een truck vol Nederlandse safariga…TIMKAT in GONDAR - Ethiopië
- Mijn gasten en ik kozen op 18 januari jongstleden Medane Alem uit als onze tijdelijke parochiekerk. De reden hiervoor was de aanloop naar de ceremonie die Timkat heet. Op de heuvels rond Gondar bevinden zich zeven kerken. Je kan ze niet echt parochiekerken noemen maar toch associeert elke gelovige uit de regio zich met één van hen. Net als een katholieke parochiaan, zeg maar. Eerder berichtte ik in deze kolommen reeds uitgebreid over de vieringen van respectievelijk de Heilige Maagd in Axum en de Kerst in Lalibela. Vandaag zal ik proberen de sfeer van het belangrijkste Ethiopische Orthodoxe festival, Timkat – waarbij het doopsel van Jezus wordt herdacht en waarvan de meest spectacul…Een boek over het Konso volk in Ethiopie
- Of ik een boek over het Konso volk van zuid Ethiopië wilde schrijven, vroeg Ato Dinote me. Mijn vriend en gids sinds het begin van mijn tours of duty in dit interessante land trok bij het stellen van zijn vraag zo een ernstig gezicht dat ik een grap of cynische woordspeling maar meteen uitsloot. “Ik meen het Frank”, vervolgde Dinote, “Ik ga straks op pensioen als drijvende kracht achter het museum en informatiecentrum. Nieuwe en jonge mensen nemen deze taak van me over. Onze federale en regionale ministeries in samenwerking met de toerismeorganisatie van de VN hebben voor een degelijke structuur gezorgd waarin ik nog snel mijn kennis van de Konso heb kunnen doorgeven. Een…Een bezoek aan de Mursi van Zuid Ethiopie
- ‘De laatste echte wildernis in Afrika’. Met dit soort teksten verleiden reisbrochures hun lezers tot een bezoek aan de Beneden Omo Vallei, waar naakte krijgers en vrouwen met uitgerekte lippen nog als van oudsher tussen de wilde dieren leven. In werkelijkheid komen bezoekers zelden of nooit groot wild tegen in de parken langs de Omo en de Mago rivieren, maar maken ze de lange reis over slechte wegen puur om de lokale bevolking te bekijken en te fotograferen. Ervaren reisbegeleiders zullen hun gasten adviseren genoeg birr te wisselen voordat ze de trip naar de Beneden Omo Vallei gaan maken. De gloednieuwe, kraaknette briefjes van één birr, die alleen bij banken in de hoofdsta…Over de 'Shifta Road' tot ... Moyale
- Bij de nomadenvolkeren van noord Kenia bestaat er reeds lang een traditie van veediefstal en stammentwisten. Terwijl het vroeger om relatief onschuldige incidenten ging, loopt het sinds de komst van goedkope Kalashnikovs uit de oorlogsgebieden van Soedan en Somalië, vaak uit de hand. Niet zelden ontaarden deze cattle raids in een full scale oorlog, vallen er tientallen slachtoffers en brengen ze duizenden vluchtelingen op de been. De makkelijk verkrijgbare oorlogswapens hebben ook gezorgd voor het ontstaan van georganiseerde misdaad. Sinds het begin van de jaren negentig zijn bandietenbendes begonnen met systematisch vrachtwagens met vee of hulpgoederen te overvallen in het ongecontroleerd…Over de 'Shifta Road' tot ... Marsabit
- Diezelfde avond belde Osman me met de blijde boodschap dat hij een plaatsje voor me gescoord had in een government vehicle. Hij wist me te vertellen dat de chauffeur van deze comfortabele Landrover net een marsbevel naar Marsabit had ontvangen en enkel nog moest wachten op een benzinevoucher. Na deze formaliteit zou hij morgenochtend A.S.A.P. vertrekken. Osman raadde me aan vanaf zonsopgang standby te zijn met mijn bagage en duizend shilling, klaar in de hand. “You’re a lucky man, Frank. Anderen wachten dagen en moeten het dan stellen met twintig centimeter zitruimte op een metalen buis bovenop een truck vol geiten”, vertrouwde hij me toe. In de wetenschap dat ik morgen a…Isiolo (Kenia) - een stereotypisch grensplaatsje
- Nanyuki, Kenia – 6 december 2008 David, de man verantwoordelijk voor de ronkende ijskast van de Impala Bar, is een Kamba van het Mwingi district. “There where the vice president comes from”, voegt hij er niet zonder enige trots aan toe. Acht jaar geleden is hij – op zoek naar werk – in Nanyuki beland. Als ik hem na enkele koude Tusker biertjes pols over de met horrorverhalen overgoten route van Isiolo tot de grens met Ethiopië, zwaait hij nonchalant met zijn immer keuterende tandenstoker in noordelijke richting. “Never been up there, moet je gek voor zijn. Na Isiolo is er niets meer. Lost Kenya, zo noemen ze het. Enkel nomaden, leeuwen en shifta̵…Over de Niger naar Timboektoe
- Enkele dagen geleden zijn we in Mopti – daar waar de Bani in de Niger stroomt – aan boord gegaan van een twintig meter lange, af en toe hoestende, dieselmotorschuit. Sindsdien zakken we langzaam maar gestaag de rivier af. Witte reigers en bonte ijsvogels houden de pinasse met zijn woelig spoor vol lekkers angstvallig in de gaten. Af en toe zien we Bozo visserslui die met primitieve pirogues uit het riet vandaan komen. Ze strijken hun, in patchwork aan elkaar genaaide UNHCR zeilen, en manoeuvreren geruisloos langs ons heen in de richting van de viswateren, gemerkt met als boeien dienende, gele jerrycans. Rietkragen met palmen verbergen ondiepe lagunes bedekt met waterlelies.…Een trekking door de Pays Dogon
- Als ik niet beter wist zou ik haast durven beweren dat er onderaan de Falaise de Bandiagara, beter bekend als de Pays Dogon of Dogon Vallei, een ander soort baobab staat dan elders op het Afrikaanse vasteland. De hier gevonden exemplaren zien er compleet anders uit. In tegenstelling tot de dikke, grillige, met gaten en bulten geschonden bomen die men in Oost en Zuidelijk Afrika tegenkomt, kunnen de Dogon exemplaren eerder als gaaf en elegant beschreven worden. Met een beetje fantasie lijkt het er zelfs op dat ze in een strak mantelpakje zijn gestoken. Maar omdat ik pertinent zeker ben dat er in Afrika (met uitzondering van het reeds erg lang weggedreven eiland Madagaskar) maar één soort ap…Een blauwe maandag in Djenné
- Van heinde en verre komen ossenkarren en paardenspannen overladen met goederen en mensen aan bij de poorten van Djenné. Overvol gestouwde pinasses en pirogues verdringen elkaar bij de steiger aan de opgehoogde grindweg die door het overstroomgebied van de Bani rivier ten westen van de stad loopt. Hun kapiteins willen zo snel mogelijk de lading lossen opdat ze de rivier weer opkunnen. Meer werk wacht hen. Een bonte stoet van mensen tekent zich af tegen de horizon van de roodgekleurde weg. De mannen houden hun kleinvee in het gareel terwijl de vrouwen loodzware kalebassen gevuld met ondefinieerbare prutjes, vloeistoffen of geleien op het hoofd balanceren. Een mensenmassa is op de been en wil…Mali - altijd onderweg
- Onderweg zijn, dat is waar een reis door Mali om draait. Op enkele onroerende hoogtepunten na is Mali’s aantrekkingskracht voor de bezoeker het reizen zelf. Een alledaagse toerist wordt in Mali vanzelf weer een ouderwetse reiziger. Met alle ongemakken van dien trekt, vaart of hobbelt de bezoeker aan dit hete en stoffige Sahelland te voet, per pinasse of op een kameel langsheen de Dogon kliffen, over de Niger of door de Sahara. Een romantische ziel mag er graag een mythisch einddoel aan koppelen: de stad die bol staat van legendes en onwaarschijnlijke verhalen, het legendarische Timboektoe. Maar alvorens deze stad te bereiken dient hij of zij terug te keren naar de basics of travel. …
List of topics
81 subjects with 90 messages.
Afrika Weblog: Frank Janssens
_footer
Home | About us | Contact | RSS | Services | Terms & Conditions | Privacy Policy
Copyright Africa Interactive 2010 | mail@africanews.com
Powered by React - www.react.nl
